„Na zakończenie tej skromnej uroczystości generał Kieniewicz pożegnał batalion krótkim przemówieniem.
— Żołnierze! — powiedział. — Bandy poznały Gelność waszej broni. Udowodniliście, że jesteście godnymi synami naszej ojczyzny i Partii, godnymi kabewiakami. Nie wolno nam spoczywać na laurach. Krwawy sztylet bratobójczej walki wciąż jest jeszcze w rękach „Burego"...
Banda „Burego" zlikwidowana została dopiero 13 listopada 1946 roku. „Bury" miał na swoim sumieniu życie 137 obywateli polskich. Na jego rozkaz spalono wsie Zaleszczany, Wólkę Wyganowską, Zanie i Szpaki. Ponadto dokonał on 49 napadów. Aż do listopada 1948 roku ukrywał się.
W dniach od 25 do 30 września 1949 roku Wojewódzki Sąd Wojskowy w Białymstoku rozpatrywał zbrodnie „Burego", popełnione po wyzwoleniu Białostocczyzny.
Romuald Rajs„Bury" został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano.
1jego oficerowie mieli już przystąpić do ceremonii zamknięcia apelu, gdy przez uroczysty szyk szwadronów przebiegł szmer poruszenia. Wszyscy spoglądali w jednym kierunku. Od strony Gulewicz pędził kawalerzysta nisko pochylony nad grzywą konia. Nim major zdjął kaptur z okularów lornetki, kapral „Pędzelek" zatrzymał konia tuż przed nim.“(14)