„lAkwaforta. — 1) Technika graficzna wykonywania rysunków igłą na werniksie pokrywającym płytę metalową. Płytę poddaje się następnie działaniu kwasu azotowego, który trawi metal w miejscach odsłoniętych przez igłę. Z powstałej w ten sposób formy drukuje się ryciny techniką druku wklęsłego, 2) Rycina wjkonana wyżej wspomnianą techniką.
war. Ale czyż to była jego sprawa Jedynym jego obowiązkiem było starać się o to, aby handel reprodukcjami szedł.
Otworzył paczkę od Goupila z Paryża. Zawierała szkic Cezara de Cock z dedykacją „Vincentowi i Urszuli Loyer. Les amis de nos amis sont nos amis." 1
„Zapytam ją dziś wieczór... wręczając obraz — mruczał sam do siebie. — Za parę dni skończę dwadzieścia dwa lata, zarabiam pięć funtów miesięcznie. Nie ma sensu czekać dłużej."
Czas mijał spokojnie w bocznym pokoju firmy. Vincent sprzedawał przeciętnie około pięćdziesięciu reprodukcji dziennie i jakkolwiek wolałby pracować w salonach frontowych wśród obrazów olejnych i akwafort, rad był, że jego obroty przynoszą zysk firmie. Lubił swych kolegów i oni go lubili. Wiele miłych chwil spędzili razem dyskutując o sprawach europejskich.
Jako młody chłopak Vincent był dziki i unikał towarzystwa. Uważano go za nieco ekscentrycznego dziwaka. Ale Urszula odmieniła go zupełnie. Sprawiła, że starał się być miły i lubiany, pomogła mu wyzwolić się z pęt własnej osobowości, nauczyła widzieć piękno w zwyczajnych sprawach powszedniego życia. O szóstej zamykano sklep. Mr Obach, szef londyńskiej filii, zatrzymał Vincenta, gdy ten zabierał się do odejścia.“(5)